شهر دلتنگی

قدم می زنم شهر دلتنگیو
پر از دود و ماشینه دور و برم
تنم حبس این ازدحامه ولی
گذشته رژه میره توی سرم
دلم میره تا آبی آسمون
واسه کافه گردی حوالی عصر
حریص تماشای یه پرده از
تئاترای گیتی و دهقان و نصر

یه آواز کهنه دارم زیر لب
تو گوشم صدای گرامافونه
چه دلگیرم از رسم این روزگار
که دنیامو داره عوض می کنه
ریلکسم! ولی کودتا می کنه
تو بن بست ذهنم هزار خاطره
من اون روزای تا ابد روشنو
محاله! محاله که یادم بره

تو عصر دیجیتال بی خاطره
که عشقو فقط توی فیلم میشه دید
دل من شبیه پروژکتوره
پر از فیلم های سیاه و سفید
نگامو می دزدم از این آدما
از این بی حواسای نامطمئن
یه حسی تو قلبم میگه گم شدم
تو تهرانِ غمگین بی اکسیژن

یه آواز کهنه دارم زیر لب
تو گوشم صدای گرامافونه
چه دلگیرم از رسم این روزگار
که دنیامو داره عوض می کنه
ریلکسم! ولی کودتا می کنه
تو بن بست ذهنم هزار خاطره
من اون روزای تا ابد روشنو
محاله! محاله که یادم بره

ترانه سرا: علی کمارجی
خواننده و آهنگساز: امین یزدانی
میکس و مسترینگ: بهروز پایگان
گیتار بیس: حمید برومند
کاورآرت: السا عزیزی
موزیک ویدئو: آرین قزوینه

شهر دلتنگی رو چند سال قبل به امین عزیز سپرده بودم و از همون موقع به درخواست خواننده شروع کردم به اصلاح بعضی از قسمتها. نسخه اصلی در آرشیوم نیست ولی دقیقا یادمه که توی بند اول تغییراتی انجام شد. تقریبا یادم رفته بود که این اثر در مرحله اجراست تا اینکه اوایل مرداد 1404 منتشر شد. با امین جان در یک آلبوم و یک تک آهنگ همراه بودم و روزهای خوبی باهم داشتیم! از بهروز پایگان عزیزم بابت مهندسی صدای این اثر سپاسگزارم. بهروز رو از یک دهه قبل و همکاری در آلبوم های رضا یزدانی می شناسم و دوست دوران قدیم منه. از نوازنده گیتار بیس استاد مجید برومند و السا عزیزی هنرمند هم بی نهایت ممنونم. ظاهرا یک موزیک ویدئو هم برای این اثر تهیه شده… از کانال یوتوب علی کمارجی گوش کنید!

پ.ن: واقعا راک یه طعم دلچسب داره! و اینکه، این قسمت (تئاترای گیتی و دهقان و نصر) و قسمت زیر یقینا تغییر کرده بود:
دلم میره تا آبی آسمون
دی اکسید کربن نصیبم میشه
دوباره همین جا سقوط می کنم
یه پروانه از شونه هام کم میشه