ارتش تک نفره

توی آهنگای روزگار ما
اگه عاشقانه ها ته کشیدن
اگه خوشحالی یه حس گمشده س
خنده ها معنی شادی نمیدن
اگه عشقا همه مصنوعی شده
همه آدما مث مترسکن
آدما تو جوونی پیر شدن و
شبیه یه آینه ی پُر ترکن

دیگه دوست ندارم آواز بخونم!
من دیگه هیچی نمی خوام بدونم!
حالا که تنهایی حکم آخره
من میشم یه ارتش تک نفره!

بذارین تو دنیای پر از دروغ
زیر برف باشه سرم! مثل یه کبک!
من باید حقایقو یادم بره
بسته باشن این چشای غرق اشک
واسه آرامش مصنوعی باید
روحمو از پیله بیرون بیارم
من هنوز دلخوش ِ خاطراتم و
به روزای بهتری امید دارم

دیگه دوست ندارم آواز بخونم!
من دیگه هیچی نمی خوام بدونم!
حالا که تنهایی حکم آخره
من میشم یه ارتش تک نفره!

ترانه سرا: علی کمارجی
خواننده: امین یزدانی
موسیقی: محمد خرمی نژاد
گیتار الکتریک: مازیار احمدپور
گیتار بیس : آرش زمانیان

این اثر برای من پر از خاطره ست. توی یک بروشور تبلیغاتی خونده بودم که شعار ارتش آمریکا ” ارتش تک نفره” ست! این توی ذهن من موند و خب بعدش این ترانه بر اساس همون شعار – که البته الان شعارشون عوض شده! – متولد شد. همون موقع یکی از دوستان ترانه سرا گلایه مند بود که اون هم توی یک ترانه همین جمله رو داره! و فکر کنم ایشون منتشرش نکرد. این اثر مجوز پخش داره – به صورت تک آهنگ – اما، متاسفانه موقعی که قرار بود دقیقا همین کار توی آلبوم “آرزوهای شعاری” قرار بگیره به ترانه مجوز ندادن! این ترانه چه موردی برای مجوز نگرفتن داره؟؟ این چه سیستم اعتبار سنجی شناوری است که اجرا میشه؟ و بلاخره با یه اثر دیگه که دقیقا همین وزن رو داشت جایگزینش کردیم. ولی این ترانه با صدای امین هنرمند نازنین و موسیقی محمد عزیز بی نهایت زیبا شده! از مازیار احمد پور عزیز برای نوازندگی لید گیتار اثر بی نهایت سپاسگزارم و همچنین از آرش زمانیان گرامی. این اثر رو از کانال یوتوب علی کمارجی گوش کنید!