دل

تو رفتی، دلم دود شد و رفت هوا
غروبای بندر، رمانتیک نیست
تو دوری و نبضم هنوز می زنه
عجیبه! چرا مرگ نزدیک نیست
شبا توی خوابم که اکران میشی
چشام خیس میشه، دلم می شکنه
خیالت مثلِ اسبِ وحشی شده
که داره به مغزم لگد می زنه

مثِ گرگ و میشه هوای دلم
ببین! خوب نمیشه هوای دلم
عذابِ عزیزم! گلِ نابِ من!
قدم می زنی روی اعصاب من

تو این سایه روشن که شعرای من
رو گیتارِ کهنه رقم می خوره
یه معشوقه می رقصه تو واژه ها
یه عاشق دوباره زمین می خوره
چه فیلمِ سیاهی شده زندگیم
یه پایان تلخ، انتهای منه
یه معشوقه دنیامو تسخیر کرد
که زهرِ چشاش تو رگای منه

مثِ گرگ و میشه هوای دلم
ببین! خوب نمیشه هوای دلم
عذابِ عزیزم! گلِ نابِ من
قدم می زنی روی اعصاب من

ترانه سرا: علی کمارجی
خواننده: فرید طباخیان
ملودی: سام شایگان
تنظیم: سیاوش شایگان

اسم این آهنگ ” زهر” بود و نمی دونم دقیقا چه زمانی منتشر شده. یعنی احتمالا از 1398 به بعد بیرون اومده و من اون موقع ها کلا دنیا در دسترسم نبود! ابتدای کار کلمه ی بندر به “این شهر” تغییر کرده. فرید طباخیان دوست عزیز و دوست داشتنی منه که با هم چند کار خوب مشترک داریم و سیاوش شایگان دوست هنرمند و بسیار توانای سبک راک و پاپ و همه چی است. این اثر رو در کانال یوتوب علی کمارجی گوش کنید!